اگر مجلس را به توپ نمی بستند و روزنامه ی وطن را توقیف نمی کردند!

وقتی داشتم نت هایی که از دو کتاب ارزشمند "روزنامه نگاری تخصصی" و "مقاله نویسی در مطبوعات" نوشته ی استاد ارجمند "حسین قندی" برداشته بودم رو مرور می کردم به بخش تاریخ روزنامه نگاری و مقاله نویسی در ابران که رسیدم، داشتم با خودم فکر می کردم که اگر آن اتفاق های ناگوار برای مطبوعات ایران نمی افتاد، "اگر استبداد صغیر اتفاق نمی افتاد"، "اگر مجلس را به توپ نمی بستند"، "اگر روزنامه ی وطن را بعد از انتشار اولین شماره به خاطر اولین سرمقاله ی انتقادی تاریخ مطبوعات ایران توقیف نمی کردند" و صدها اگر و امای دیگر؛ هم اکنون ما در چه جایگاهی از روزنامه نگاری حرفه یی و مطبوعات قرار داشتیم؟

اما نکته ی امیدوار کننده تر اینجاست که خوشبختانه تاریخ آموزگار خوبی برای رشد و اعتلای آینده است.

وعده ای دیگر از جنس پوشالی!

تنها هفت درصد از جمعيت كشورهاي رو به توسعه در سال 2004 به اينترنت دسترسي داشتند، اين ميزان در كشورهاي پيشرفته 54 درصد بود و هدف سازمان ملل آن است كه تا بتواند براي كمك به تغيير اين وضعيت، رهبران تجاري جهان را به ياري طلبد.

 كوفي عنان - دبير كل سازمان ملل متحد - در ديدار خود با ... ادامه